Maandelijks archief: maart 2007

Herfst/Geur (repo)

herfst!

wel, ik ben een mens van de herfst. Ik hou van de geur, zelfs van de regen. Ik moest er juist aan denken omdat het hier binnen eigenlijk een beetje naar de winter ruikt. De juiste wierook, een vleugje sigarettenrook en een andere geur die ik aan de winter link, maar niet kan thuisbrengen. Het is in ieder geval een wintergeur.

Elke plek heeft voor mij een geur. Dat klinkt wel dom, maar ik zou niet thuiskomen zonder de juiste geur. Thuis in rotem heeft een bepaalde geur, en soms voor ik ga slapen blijf ik gewoon een minuutje staan in de hal om eventjes te ruiken en à la Proust mij te laten meeslepen naar mijn jeugd.

Antwerpen kan dat ook, voor het centraal station op een warme zomeravond, de geuren van de Keyserlei. Niet echt te beschrijven, maar dat typeert antwerpen wel voor mij. Net als de geur aan de Schelde in de zomer. Soms wandelde ik wel eens in de buurt van het Zuid rond daar, en het zomergevoel dat daaruit voortkwam was ongelofelijk. Een djembé in de verte, mensen die aan het lachen en babbelen waren, een beetje het festivalgevoel.

Gent ruik ik ook aan het water. of aan de Graslei en de Korenlei als het zomer is. Veel meer festivalsfeer, en drukker ook. Jammer, want dan is het moeilijk om een terras te vinden. De wintergeur in Gent is zachter dan in Antwerpen.  Maar de beste manier om een stad te ruiken is nog altijd aan het station., als je juist uit de trein stapt. Daar zijn minder auto’s over het algemeen en kan je echt een goeie snuif nemen om te kijken wat de stad biedt qua olfactieve avonturen.

Maar de herfst ruikt overal hetzelfde. Dan ben ik overal thuis.

Nu ik erop terugkijk ben ik toch eerder een mens van de lente denk ik. Dat is wat warmer. En de vorige herfst trok ook op weinig.

Advertenties

The godfather

is een goede film, en ik vind de eerste persoonlijk de beste uit de hele serie. En ik ben het nu ook zelf! Eigenlijk heb ik deze update al eens geschreven, maar toen ik de nest wilde publiceren waren ze blijkbaar bezig met onderhoud (op de site dus), aldus mijn luiheid om opnieuw te beginnen.

De kleine pagadder heet Thijs en hij is in staat om ongelofelijk veel geluid voort te brengen. Hij kan ook al goed overgeven, gelukkig lag hij op een dekentje. En hij is bovendien één van de meest lieve baby’s die ik al heb gezien. Deze week word ik trouwens nonkel ook, er is een soort van babyboom aan de hand geloof ik.

Dat geeft natuurlijk een boost aan mijn vaderlijke gevoelens, tot op heden redelijk onbekend. Enfin ja, ge hebt die kinderen op school natuurlijk, maar dat is toch anders als een verse mens voor de eerste keer in uw armen houden. Bovendien heeft mijn vriendin (voor de weinigen die dat nog niet wisten) ook een verse neef van vier maanden, waarvan ik ook al de eer gehad ernaar te kunnen staren als iemand die juist een flinke lobotomie heeft doorgemaakt Ik heb meteen wat mythes kunnen doorprikken voor mezelf. Ze lijken dus niet allemaal op elkaar. En er valt inderdaad plezier aan te beleven door er gewoon al naar te kijken. En te brabbelen als een soort van idioot.

De dagen van wilde rock ’n roll zijn voorbij kinders! Niet dat ik al zo veel zin heb in een kleine voor mezelf, maar mijn interesse is gewekt en het behoort tot de mogelijkheden.

Fun fact; terwijl ik aan het wachten was op het station een dikke week geleden, kreeg ik een mini-concert van twee vriendelijke zigeuners en ja, het was minor swing (woopwoop!). Daardoor werd mijn goede bui enkel maar vergroot. Ze stonden enkel wat te dichtbij, zodat ik wat ongemakkelijk aan het schuifelen was, met een half-brede grijns op mijn smoelwerk. Ik zat daar trouwens als een wandelend cliché (maar dan zittend) op een bankje met een schoone bloemekee op schoot, zowat een open doel voor die lui.

En nu ga ik es een mail schrijven waar ik al te lang mee heb gewacht. Die heb ik al drie keer geschreven, maar mijn hotmail heeft die ook even veel keren opgegeten. Dat werkt op mijn systeem.