Maandelijks archief: december 2007

Ouders

Mijn ouders bellen me nooit. Ze sturen een sms waarin ze vragen of ik niet eens eventjes naar hun kan bellen. In de (ruwweg) zeven jaar dat ik van huis weg ben, hebben ze me misschien tien keer gebeld. En dat is een optimistische schatting. “Bel dan zelf” argumenteer ik. “Als ik niet kan opnemen is dat toch geen ramp, dan bel ik wel terug”. Maar dan storen ze misschien. “Ik heb toch een voice mail, spreek dan iets in?”

Maar nee.

Als ik met de auto vertrek (en een lange rit voor de boeg heb) moet ik ook altijd iets laten weten. Ik vind het ontroerend, maar soms ook frustrerend. “Laat de msn opstaan pa, ik zal dan wel een berichtje typen, ik zet de pc toch aan als ik thuiskom” Ik zie als ik thuis-thuis vertrek, dat de computer aan en de msn opstaat. Maar als ik mijn bestemming bereik na een cd luidkeels zingen is er blijkbaar iets gebeurt, want pa staat offline.

Meestal krijg ik een kwartiertje later een sms. “Ben je er al?”

Ik hou van mijn ouders.